Angustia...

Sintes como o peito se che encolle, como che falta o alento, como todo o teu redor vai máis rápido. Sintes como che sudan as mans, e como todo che marea, e aínda así, non podes facer nada. Só estar queda esperando no teu banco a que él mire para ti, pero non o fai, o único o que se dedica é a facer que ti xa non existes, que non eres ninguén e que, probablemente, nunca volverás selo. Sintes como o mundo che pega unha bofetada, pero ti, coma sempre non fas nada. Só agardar a que él veña onda ti.