Bicos a escondidas nun carreixo, as nosas mans entrelazadas, o olor do teu perfume mezclado co meu, os teus brazos rodeandome despois de facer o amor, os teus sorrisos cómplices, a túa forma de bicar, privados largos e extensos, sms as tantas, soños dun futuro que non era moi lonxano, rozar as mans a vista de todos pero que nadie se percatase, como xogabas co meu pelo e eu co teu, como decias o meu nome entre suspiros, como eu toleaba ao verte e non poder bicarte porque non era o correcto, un pitillo naquel paseo, outro naquel parque, a túa legnua pelexando coa miña... Pero todo iso desapareceu dun día para outro, e cando me din conta do que pasara percateime de que non che dira o último bico nin che dixera canto me gustas. E agora quedei sin o meu anxo ise que estaba recompoñendo o meu corazón roto.